Liście moringi są jadalne, a po wysuszeniu i zmieleniu można dodawać je do potraw. Dostarczają białka, błonnika i składników mineralnych, ale ich właściwości wykraczają poza wartość odżywczą.
W badaniach z udziałem ludzi moringa pojawiała się jako dodatek do jedzenia lub składnik kapsułek. Jakie efekty zaobserwowano po jednym posiłku, a jakie po kilku miesiącach suplementacji?
Właściwości liści moringi – ochrona komórek i wpływ na glikemię
Moringa oleifera jest drzewem uprawianym w ciepłym klimacie. [1, 2] Jej liście zawierają glukomoringinę, z której po rozdrobnieniu surowca i kontakcie z wodą może powstać moringina. W procesie tym uczestniczy enzym naturalnie obecny w roślinie. W doświadczeniach laboratoryjnych moringina nasilała procesy ochronne w komórkach i ograniczała wybrane sygnały zapalne. [1]
Osobny kierunek badań dotyczy trawienia węglowodanów i stężenia glukozy we krwi. W tym przypadku sprawdzano również efekty spożywania całych, sproszkowanych liści przez osoby z cukrzycą lub stanem przedcukrzycowym. [2, 3]
Liście moringi a stężenie glukozy po posiłku
Skrobia obecna w pieczywie, ryżu czy kaszy składa się z wielu połączonych cząsteczek glukozy. Podczas trawienia organizm stopniowo rozdziela te połączenia. W procesie uczestniczy między innymi enzym alfa-amylaza. W doświadczeniu laboratoryjnym ekstrakt z liści moringi ograniczał jego aktywność. [2]
W badaniu z udziałem osób z cukrzycą dodano 20 g sproszkowanych liści moringi do posiłku, a następnie przez trzy godziny mierzono glukozę we krwi. Mniejszy wzrost glikemii zaobserwowano już po jednym posiłku z dodatkiem moringi. [2]
Suplementacja moringi przy stanie przedcukrzycowym
Pomiar glukozy na czczo informuje o jej stężeniu w chwili pobrania krwi. Żeby sprawdzić, czy podwyższony poziom utrzymuje się dłużej, oznacza się również hemoglobinę glikowaną, czyli HbA1c. Hemoglobina jest białkiem obecnym w czerwonych krwinkach, do którego może przyłączać się glukoza. Im więcej glukozy krąży we krwi przez dłuższy czas, tym większa część hemoglobiny zostaje z nią połączona. Wynik HbA1c odzwierciedla więc przeciętną glikemię z około 2-3 miesięcy.
Oba wskaźniki sprawdzono w badaniu, w którym osoby ze stanem przedcukrzycowym przyjmowały 2400 mg sproszkowanych liści moringi dziennie przez 12 tygodni. Pod koniec suplementacji odnotowano niewielkie obniżenie glukozy na czczo oraz HbA1c. [3]
Liście moringi a ochrona komórek przed stresem oksydacyjnym
W komórkach powstają reaktywne cząsteczki, które mogą uszkadzać białka i tłuszcze. Organizm na bieżąco je neutralizuje za pomocą własnych enzymów oraz substancji o właściwościach antyoksydacyjnych. Gdy ilość tych cząsteczek przewyższa możliwości ochrony, pojawia się stres oksydacyjny. Jego nasilenie można badać między innymi przez pomiar substancji powstałych wskutek uszkodzenia tłuszczów.
Taki pomiar wykonano w badaniu, w którym kobiety po menopauzie przez 3 miesiące dodawały do posiłków 7 g sproszkowanych liści moringi dziennie. Po tym czasie we krwi odnotowano niższe stężenie produktów peroksydacji lipidów, a aktywność enzymów antyoksydacyjnych była wyższa. [5]
Jak porównać preparaty z liśćmi moringi?
W opisanych badaniach uczestnicy przyjmowali sproszkowane liście. Porcje wynosiły od 2,4 g dziennie podczas kilkutygodniowej suplementacji do 20 g jako jednorazowy dodatek do posiłku. Te ilości odpowiadały różnym celom badań i nie tworzą jednego schematu suplementacji. [2, 3, 5]
Przy porównaniu preparatów potrzebne są trzy informacje:
- część rośliny – liście, nasiona i korzenie mają odmienny skład;
- postać surowca – sproszkowane liście lub ekstrakt;
- ilość w dziennej porcji – liczba miligramów podana dla jednej kapsułki może różnić się od ilości zalecanej na cały dzień.

Katarzyna Szafraniec
Dietetyk kliniczny
Absolwentka Uniwersytetu Medycznego im. Piastów
Śląskich we Wrocławiu. Specjalizuje się w dietetyce
klinicznej i prowadzeniu edukacji żywieniowej.
Bibliografia
- Fahey JW, Wade KL, Stephenson KK i wsp. A Strategy to Deliver Precise Oral Doses of the Glucosinolates or Isothiocyanates from Moringa oleifera Leaves for Use in Clinical Studies. Nutrients. 2019, 11(7), 1547.
- Leone A, Bertoli S, Di Lello S i wsp. Effect of Moringa oleifera Leaf Powder on Postprandial Blood Glucose Response: In Vivo Study on Saharawi People Living in Refugee Camps. Nutrients. 2018, 10(10), 1494.
- Gómez-Martínez S, Díaz-Prieto LE, Vicente Castro I i wsp. Moringa oleifera Leaf Supplementation as a Glycemic Control Strategy in Subjects with Prediabetes. Nutrients. 2022, 14(1), 57.
- Crișan D, Gavrilaș L, Păltinean R i wsp. Effects of Moringa oleifera Lam. Supplementation on Cardiometabolic Outcomes: A Meta-Analysis of Randomized Controlled Trials with GRADE Assessment. Nutrients. 2025, 17(22), 3501.
- Kushwaha S, Chawla P, Kochhar A. Effect of supplementation of drumstick (Moringa oleifera) and amaranth (Amaranthus tricolor) leaves powder on antioxidant profile and oxidative status among postmenopausal women. J Food Sci Technol. 2014, 51(11), 3464-3469.
Celem wpisów na blogu jest przedstawienie informacji, poglądów, opinii opartych na wynikach prac badawczych i literaturze ogólnodostępnej. Substancji opisywanych na blogu nie należy traktować jako lekarstw lub produktów farmaceutycznych stosowanych w procesie leczenia chorób. Głównym celem wpisów jest propagowanie zdrowego trybu życia i zbilansowanej diety.
Wszelkie informacje zawarte na blogu objęte są prawami autorskimi majątkowymi. Prawa autorskie przysługują Pharmovit Dystrybucja Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Płocku przy ulicy Kostrogaj 9D. Wszelkie kopiowanie całości bądź części informacji zawartych na blogu bez uprzedniej pisemnej zgody Pharmovit Dystrybucja Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest zabronione.
